|
|
 |
 |
|
|
१ आदिपर्व.jpg)
॥ श्रीः ॥
1.245. अध्यायः 245
(अथ हरणाहरणपर्व ॥ 17 ॥)
Mahabharata - Adi Parva - Chapter Topics
कृष्णेन बलरामसान्त्वनम्॥ 1 ॥ अर्जुनंप्रत्यानेतुं यादवानां गमनम्॥ 2 ॥
विपृथुवाक्यादुर्जनं दूरगतं ज्ञात्वा तेषां प्रतिनिवर्तनम्॥ 3 ॥
सुभद्रया सह अर्जुनस्य खाण्डवप्रस्थगमनम्॥ 4 ॥
Mahabharata - Adi Parva - Chapter Text
वैशम्पायन उवाच। 1-245-0x(1310)(10617)
उक्तवन्तो यथावीर्यमसकृत्सर्ववृष्णयः।
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो वाक्यं धर्मार्थसंयुतम्॥ 1-245-1(10618)
`मयोक्तं न श्रुतं पूर्वं सहितैः सर्वयादवैः।
अतिक्रान्तमतिक्रान्तं न निवर्तेत कर्हिचित्।
शृणुध्वं सहिताः सर्वे मम वाक्यं सहेतुकम्॥' 1-245-2(10619)
नावमानं कुलस्यास्य गुडाकेशः प्रयुक्तवान्।
संमानोऽभ्यधिकस्तेन प्रयुक्तोऽयं न संशयः॥ 1-245-3(10620)
अर्थलुब्धान्न वः पार्थो मन्यते सात्वतान्सदा।
स्वयंवरमनाधृष्यं मन्यते चापि पाण्डवः॥ 1-245-4(10621)
प्रदानमपि कन्यायाः पशुवत्को नु मन्यते।
विक्रयं चाप्यपत्यस्य कः कुर्यात्पुरुषो भुवि॥ 1-245-5(10622)
एतान्दोषांस्तु कौन्तेयो दृष्टवानिति मे मतिः।
`क्षत्रियाणां तु वीर्येण प्रशस्तं हरणं बलात्।'
अतः प्रसह्य हृतवान्कन्यां धर्मेण पाण्डवः॥ 1-245-6(10623)
उचितश्चैव संबन्धः सुभद्रा च शयस्विनी।
एष चापीदृशः पार्थः प्रसह्य हृतवानतः॥ 1-245-7(10624)
भरतस्यान्वये जातं शान्तनोश्च यशस्विनः।
कुन्तिभोजात्माजापुत्रं का बुभूषेत नार्जुनम्॥ 1-245-8(10625)
न तं पश्यामि यः पार्थं विजयेत रणे बलात्।
वर्जयित्वा विरूपाक्षं भगनेत्रहरं हरम्॥ 1-245-9(10626)
अपि सर्वेषु लोकेषु सेन्द्ररुद्रेषु मारिष।
स च नाम रथस्तादृङ्मदीयास्ते च वाजिनः॥ 1-245-10(10627)
`मम शस्त्रं विशेषेण तूणौ चाक्षयसायकौ।'
योद्धा पार्थश्च शीघ्रास्त्रः को नु तेन समो भवेत्।
तमभिद्रुत्य सान्त्वेन परमेण धनञ्जयम्॥ 1-245-11(10628)
निवर्तयत संहृष्टा ममैषा परमा मतिः।
यदि निर्जित्य वः पार्थो बलाद्गच्छेत्स्वकं पुरं॥ 1-245-12(10629)
प्रणश्येद्वो यशः सद्यो न तु सान्त्वे पराजयः।
`पितृष्वसायाः पुत्रो मे संबन्धं नार्हति द्विषाम्।'
तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य तथा कर्तुं जनाधिप॥ 1-245-13(10630)
`उद्योगं कृतवन्तस्ते भेरीं सन्नाद्य यादवाः।
अर्जुनस्तु तदा श्रुत्वा भेरीसन्नादनं महत्॥ 1-245-14(10631)
कौन्तेयस्त्वरमाणस्तु सुभद्रामभ्यभाषत।
आयान्ति वृष्णयः सर्वे ससुहृज्जनबान्धवाः॥ 1-245-15(10632)
त्वदर्थं योद्धुकामास्ते मदरक्तान्तलोचनाः।
प्रमत्तानशुचीन्मूढान्सुरामत्तान्नराधमान्॥ 1-245-16(10633)
वमनं पानशीलांस्तान्करिष्यामि शरोत्तमैः।
उताहो वा मदोन्मत्तान्नयिष्यामि यमक्षयम्॥ 1-245-17(10634)
एवमुक्त्वा प्रियां पार्थो न्यवर्तत महाबलः।
निवर्तमानं दृष्ट्वैव सुभद्रा त्रस्ततां गता॥ 1-245-18(10635)
एवं मा वद पार्थेति पादयोः पतिता तदा।
सुभद्रा तु कलिर्जाता वृष्णीनां निधाय च॥ 1-245-19(10636)
एवं ब्रुवन्तः पौरास्ते ह्यपवादरताः प्रभो।
मम शोकं वर्धयन्ति तस्मान्नाशं न चिन्तये।
परिवादभयान्मुक्ता त्वत्प्रसादाद्भवाम्यहम्॥ 1-245-20(10637)
वैशम्पायन उवाच। 1-245-21x(1311)
एवमुक्तस्ततः पार्थः प्रियया भद्रया तदा।
गमनाय मतिं चक्रे पार्थः सत्यपराक्रमः॥ 1-245-21(10638)
स्तितपूर्वं तदाऽऽभाष्य परिष्वज्य प्रियां तदा।
उत्थाप्य च पुनः पार्थो याहि याहीति चाब्रवीत्॥ 1-245-22(10639)
ततः सुभद्रा त्वरिता रश्मीन्संगृह्य पाणिना।
चोदयामास जवनाञ्शीग्रमश्वान्कृतत्वरा॥ 1-245-23(10640)
ततस्तु कृतसन्नाहा वृष्णिवीराः समाहिताः।
प्रत्यानयार्थं पार्थस्य जवनैस्तुरगोत्तमैः॥ 1-245-24(10641)
राजमार्गमनुप्राप्ता दृष्ट्वा पार्थस्य विक्रमम्।
प्रासादपङ्क्तिस्तम्भेषु वेदिकासु ध्वजेषु च॥ 1-245-25(10642)
अर्जुनस्य शरान्दृष्ट्वा विस्मयं परमं गताः।
केशवस्य वचस्तथ्यं मन्यमानास्तु यादवाः॥ 1-245-26(10643)
अतीत्य तं रैवतकं श्रुत्वा तु विपृथोर्वचः।
अर्जुनेन कृतं श्रुत्वा गन्तुकामास्तु वृष्णयः॥ 1-245-27(10644)
श्रुत्वा दीर्घं गतं पार्थं न्यवर्तन्त महारथाः।
पुरोद्यानमतिक्रम्य विशालं च गिरिव्रजम्॥ 1-245-28(10645)
सानुमुज्जयिनीं चैव वनान्युपवनानि च।
पुण्येष्वानर्तराष्ट्रेषु वापीपद्मसरांसि च॥ 1-245-29(10646)
प्राप्य धेनुमतीतीर्थमश्वरोधसरः प्रति।
प्रेक्षावर्तं ततः शैलमम्बुदं च नगोत्तमम्॥ 1-245-30(10647)
आराच्छृङ्गमथासाद्य तीर्णः करवतीं नदीम्।
प्राप्य साल्वेयराष्ट्राणि निषधानप्यतीत्य च॥ 1-245-31(10648)
देवापृथुपुरं पश्यन् सर्वतः सुसमाहितः।
तमतीत्य महाबाहुर्देवारण्यमपश्यत॥ 1-245-32(10649)
पूजयामासुरायान्तं देवारण्ये महर्षयः।
स वनानि नदीः शैलान् गिरिप्रस्रवणानि च॥ 1-245-33(10650)
अतीत्य च तदा पार्थः सुभद्रासारथिस्तदा।
कौरवं विषयं प्राप्य विशोकः समपद्यत॥ 1-245-34(10651)
सोदर्याणां महाबाहुः सिंहाशयमिवाशयम्।
दूरादुपवनोपेतं समन्तात्सलिलावृतम्॥ 1-245-35(10652)
भद्रया मुदितो जिष्णुर्ददर्श वृजिनं पुरम्॥ ॥ 1-245-36(10653)
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि हरणाहरणपर्वणि पञ्चत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः॥ 245 ॥
Mahabharata - Adi Parva - Chapter Footnotes
1-245-20 तस्मात्पापं न चिन्तये॥ पञ्चत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः॥ 245 ॥

|
 100000 shlokas.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|